Conjugation of حجب
to intervene (with بَيْنَ (bayna, “between”)) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَجْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَجَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَجَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَجَبَ |
| نَحْنُ | حَجَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَجَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَجَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْجُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْجُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْجُبُ |
| نَحْنُ | نَحْجُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْجُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْجُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْجُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْجُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْجُبَ |
| نَحْنُ | نَحْجُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْجُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْجُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْجُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْجُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْجُبْ |
| نَحْنُ | نَحْجُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْجُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْجُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْجُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْجُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَجَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَجَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَجَبَتْ |
| نَحْنُ | حَجَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَجَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَجَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْجُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْجُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْجُبُ |
| نَحْنُ | نَحْجُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْجُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْجُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْجُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْجُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْجُبَ |
| نَحْنُ | نَحْجُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْجُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْجُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْجُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْجُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْجُبْ |
| نَحْنُ | نَحْجُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْجُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْجُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْجُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْجُبْنَ |