Conjugation of حاصر
to beleaguer Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُحَاصَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَاصَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاصَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَاصَرَ |
| نَحْنُ | حَاصَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاصَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَاصَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَاصِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاصِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاصِرُ |
| نَحْنُ | نُحَاصِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاصِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاصِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَاصِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاصِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاصِرَ |
| نَحْنُ | نُحَاصِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاصِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاصِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَاصِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاصِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاصِرْ |
| نَحْنُ | نُحَاصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاصِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاصِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاصِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَاصَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاصَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَاصَرَتْ |
| نَحْنُ | حَاصَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاصَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَاصَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَاصِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاصِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاصِرُ |
| نَحْنُ | نُحَاصِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاصِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَاصِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاصِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاصِرَ |
| نَحْنُ | نُحَاصِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاصِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَاصِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاصِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاصِرْ |
| نَحْنُ | نُحَاصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاصِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاصِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاصِرْنَ |