Conjugation of حاضر
to contend with, to dispute, to debate, to bandy words with (someone) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُحَاضَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَاضَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاضَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَاضَرَ |
| نَحْنُ | حَاضَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاضَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَاضَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَاضِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاضِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاضِرُ |
| نَحْنُ | نُحَاضِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاضِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاضِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَاضِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاضِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاضِرَ |
| نَحْنُ | نُحَاضِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاضِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاضِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَاضِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاضِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاضِرْ |
| نَحْنُ | نُحَاضِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاضِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاضِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاضِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاضِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَاضَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاضَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَاضَرَتْ |
| نَحْنُ | حَاضَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاضَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَاضَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَاضِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاضِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاضِرُ |
| نَحْنُ | نُحَاضِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاضِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاضِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَاضِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاضِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاضِرَ |
| نَحْنُ | نُحَاضِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاضِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاضِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَاضِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاضِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاضِرْ |
| نَحْنُ | نُحَاضِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاضِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاضِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاضِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاضِرْنَ |