Conjugation of جار
to commit an outrage, to wrong, to persecute, to oppress, to tyrannize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | جَوْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | جُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جُرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَارَ |
| نَحْنُ | جُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جُرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَارُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجُورُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجُورُ |
| هُوَ / هِيَ | يَجُورُ |
| نَحْنُ | نَجُورُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجُورُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجُورُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجُورَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجُورَ |
| هُوَ / هِيَ | يَجُورَ |
| نَحْنُ | نَجُورَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجُورُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجُورُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَجُرْ |
| نَحْنُ | نَجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجُورُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجُورُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جُورُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جُرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَارَتْ |
| نَحْنُ | جُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جُرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجُورُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجُورِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَجُورُ |
| نَحْنُ | نَجُورُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجُورَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجُورِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجُورَ |
| نَحْنُ | نَجُورَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجُورِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجُرْ |
| نَحْنُ | نَجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جُورِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جُرْنَ |