Conjugation of جارر
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُجَارَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | جَارَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَارَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَارَرَ |
| نَحْنُ | جَارَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَارَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَارَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجَارِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَارِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَارِرُ |
| نَحْنُ | نُجَارِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَارِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَارِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجَارِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَارِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَارِرَ |
| نَحْنُ | نُجَارِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَارِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَارِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجَارِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَارِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَارِرْ |
| نَحْنُ | نُجَارِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَارِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَارِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَارِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَارِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جَارَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَارَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَارَرَتْ |
| نَحْنُ | جَارَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَارَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جَارَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجَارِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَارِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُجَارِرُ |
| نَحْنُ | نُجَارِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَارِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَارِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجَارِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَارِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجَارِرَ |
| نَحْنُ | نُجَارِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَارِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَارِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجَارِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَارِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجَارِرْ |
| نَحْنُ | نُجَارِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَارِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَارِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَارِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَارِرْنَ |