Conjugation of ثغر
to demolish, to break, to cause to have a gap Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ثَغْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | ثَغَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ثَغَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ثَغَرَ |
| نَحْنُ | ثَغَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ثَغَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ثَغَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَثْغَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْغَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْغَرُ |
| نَحْنُ | نَثْغَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْغَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْغَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَثْغَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْغَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْغَرَ |
| نَحْنُ | نَثْغَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْغَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْغَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَثْغَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْغَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْغَرْ |
| نَحْنُ | نَثْغَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْغَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْغَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِثْغَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِثْغَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ثَغَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ثَغَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ثَغَرَتْ |
| نَحْنُ | ثَغَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ثَغَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ثَغَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَثْغَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْغَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَثْغَرُ |
| نَحْنُ | نَثْغَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْغَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْغَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَثْغَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْغَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَثْغَرَ |
| نَحْنُ | نَثْغَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْغَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْغَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَثْغَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْغَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَثْغَرْ |
| نَحْنُ | نَثْغَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْغَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْغَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِثْغَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِثْغَرْنَ |