Conjugation of ثقب
to pierce; to penetrate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ثَقْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | ثَقَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ثَقَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ثَقَبَ |
| نَحْنُ | ثَقَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ثَقَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ثَقَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَثْقُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْقُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْقُبُ |
| نَحْنُ | نَثْقُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْقُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْقُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَثْقُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْقُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْقُبَ |
| نَحْنُ | نَثْقُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْقُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْقُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَثْقُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْقُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْقُبْ |
| نَحْنُ | نَثْقُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْقُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْقُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُثْقُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُثْقُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ثَقَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ثَقَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ثَقَبَتْ |
| نَحْنُ | ثَقَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ثَقَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ثَقَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَثْقُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْقُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَثْقُبُ |
| نَحْنُ | نَثْقُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْقُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْقُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَثْقُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْقُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَثْقُبَ |
| نَحْنُ | نَثْقُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْقُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْقُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَثْقُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْقُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَثْقُبْ |
| نَحْنُ | نَثْقُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْقُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْقُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُثْقُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُثْقُبْنَ |