مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوَانٍ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَانَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَانَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَانَى |
| نَحْنُ | تَوَانَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَانَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَانَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَانَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَانَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَانَى |
| نَحْنُ | نَتَوَانَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَانَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَانَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَانَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَانَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَانَى |
| نَحْنُ | نَتَوَانَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَانَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَانَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَانَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَانَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَانَ |
| نَحْنُ | نَتَوَانَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَانَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَانَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَانَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَانَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَانَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَانَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَانَتْ |
| نَحْنُ | تَوَانَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَانَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَانَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَانَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَانَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَانَى |
| نَحْنُ | نَتَوَانَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَانَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَانَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَانَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَانَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَانَى |
| نَحْنُ | نَتَوَانَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَانَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَانَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَانَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَانَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَانَ |
| نَحْنُ | نَتَوَانَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَانَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَانَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَانَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَانَيْنَ |