Conjugation of توايل
to say "woe to you!" to each other Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوَايُل |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَايَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَايَلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَايَلَ |
| نَحْنُ | تَوَايَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَايَلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَايَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَايَلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَايَلُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَايَلُ |
| نَحْنُ | نَتَوَايَلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَايَلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَايَلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَايَلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَايَلَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَايَلَ |
| نَحْنُ | نَتَوَايَلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَايَلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَايَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَايَلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَايَلْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَايَلْ |
| نَحْنُ | نَتَوَايَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَايَلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَايَلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَايَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَايَلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَايَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَايَلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَايَلَتْ |
| نَحْنُ | تَوَايَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَايَلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَايَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَايَلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَايَلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَايَلُ |
| نَحْنُ | نَتَوَايَلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَايَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَايَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَايَلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَايَلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَايَلَ |
| نَحْنُ | نَتَوَايَلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَايَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَايَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَايَلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَايَلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَايَلْ |
| نَحْنُ | نَتَوَايَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَايَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَايَلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَايَلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَايَلْنَ |