مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَهَادُر |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَهَادَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهَادَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهَادَرَ |
| نَحْنُ | تَهَادَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهَادَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَهَادَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَهَادَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَادَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَهَادَرُ |
| نَحْنُ | نَتَهَادَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَادَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَادَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَهَادَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَادَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَهَادَرَ |
| نَحْنُ | نَتَهَادَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَادَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَادَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَهَادَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَادَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَهَادَرْ |
| نَحْنُ | نَتَهَادَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَادَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَادَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهَادَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهَادَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَهَادَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهَادَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَهَادَرَتْ |
| نَحْنُ | تَهَادَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهَادَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَهَادَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَهَادَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَادَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَهَادَرُ |
| نَحْنُ | نَتَهَادَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَادَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَادَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَهَادَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَادَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَهَادَرَ |
| نَحْنُ | نَتَهَادَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَادَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَادَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَهَادَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَادَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَهَادَرْ |
| نَحْنُ | نَتَهَادَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَادَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَادَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهَادَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهَادَرْنَ |