Conjugation of تنبل
ta.nab.ba.lato be noble, to be of high rank or talent, to excel Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَنْبَلَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَنْبَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبَلَ |
| نَحْنُ | تَنْبَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَنْبَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُتَنْبِلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَنْبِلُ |
| هُوَ / هِيَ | يُتَنْبِلُ |
| نَحْنُ | نُتَنْبِلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَنْبِلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَنْبِلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُتَنْبِلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَنْبِلَ |
| هُوَ / هِيَ | يُتَنْبِلَ |
| نَحْنُ | نُتَنْبِلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَنْبِلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَنْبِلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُتَنْبِلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَنْبِلْ |
| هُوَ / هِيَ | يُتَنْبِلْ |
| نَحْنُ | نُتَنْبِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَنْبِلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَنْبِلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَنْبَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبَلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبَلَتْ |
| نَحْنُ | تَنْبَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبَلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَنْبَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُتَنْبِلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَنْبِلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُتَنْبِلُ |
| نَحْنُ | نُتَنْبِلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَنْبِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَنْبِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُتَنْبِلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَنْبِلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُتَنْبِلَ |
| نَحْنُ | نُتَنْبِلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَنْبِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَنْبِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُتَنْبِلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَنْبِلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُتَنْبِلْ |
| نَحْنُ | نُتَنْبِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَنْبِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَنْبِلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِلْنَ |