مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَنَبُّه |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَنَبَّهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَبَّهْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنَبَّهَ |
| نَحْنُ | تَنَبَّهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَبَّهْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَنَبَّهُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَنَبَّهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَبَّهُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَنَبَّهُ |
| نَحْنُ | نَتَنَبَّهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَبَّهُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَبَّهُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَنَبَّهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَبَّهَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَنَبَّهَ |
| نَحْنُ | نَتَنَبَّهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَبَّهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَبَّهُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَنَبَّهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَبَّهْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَنَبَّهْ |
| نَحْنُ | نَتَنَبَّهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَبَّهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَبَّهُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَبَّهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَبَّهُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَنَبَّهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَبَّهْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَنَبَّهَتْ |
| نَحْنُ | تَنَبَّهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَبَّهْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَنَبَّهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَنَبَّهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَبَّهِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَنَبَّهُ |
| نَحْنُ | نَتَنَبَّهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَبَّهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَبَّهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَنَبَّهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَبَّهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَنَبَّهَ |
| نَحْنُ | نَتَنَبَّهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَبَّهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَبَّهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَنَبَّهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَبَّهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَنَبَّهْ |
| نَحْنُ | نَتَنَبَّهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَبَّهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَبَّهْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَبَّهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَبَّهْنَ |