مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَمَادٍ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَمَادَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمَادَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَمَادَى |
| نَحْنُ | تَمَادَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمَادَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَمَادَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَمَادَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَمَادَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَمَادَى |
| نَحْنُ | نَتَمَادَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَمَادَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَمَادَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَمَادَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَمَادَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَمَادَى |
| نَحْنُ | نَتَمَادَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَمَادَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَمَادَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَمَادَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَمَادَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَمَادَ |
| نَحْنُ | نَتَمَادَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَمَادَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَمَادَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمَادَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمَادَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَمَادَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمَادَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَمَادَتْ |
| نَحْنُ | تَمَادَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمَادَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَمَادَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَمَادَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَمَادَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَمَادَى |
| نَحْنُ | نَتَمَادَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَمَادَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَمَادَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَمَادَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَمَادَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَمَادَى |
| نَحْنُ | نَتَمَادَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَمَادَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَمَادَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَمَادَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَمَادَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَمَادَ |
| نَحْنُ | نَتَمَادَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَمَادَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَمَادَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمَادَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمَادَيْنَ |