مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَبَاهٍ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَبَاهَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبَاهَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبَاهَى |
| نَحْنُ | تَبَاهَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبَاهَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَبَاهَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَبَاهَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَبَاهَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَبَاهَى |
| نَحْنُ | نَتَبَاهَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَبَاهَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَبَاهَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَبَاهَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَبَاهَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَبَاهَى |
| نَحْنُ | نَتَبَاهَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَبَاهَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَبَاهَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَبَاهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَبَاهَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَبَاهَ |
| نَحْنُ | نَتَبَاهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَبَاهَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَبَاهَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبَاهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبَاهَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَبَاهَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبَاهَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَبَاهَتْ |
| نَحْنُ | تَبَاهَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبَاهَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَبَاهَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَبَاهَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَبَاهَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَبَاهَى |
| نَحْنُ | نَتَبَاهَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَبَاهَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَبَاهَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَبَاهَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَبَاهَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَبَاهَى |
| نَحْنُ | نَتَبَاهَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَبَاهَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَبَاهَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَبَاهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَبَاهَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَبَاهَ |
| نَحْنُ | نَتَبَاهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَبَاهَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَبَاهَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبَاهَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبَاهَيْنَ |