Conjugation of بين
to make clear, to explain, to outline, to illustrate, to spell out Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَبْيِين |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَيَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَيَّنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَيَّنَ |
| نَحْنُ | بَيَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَيَّنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَيَّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَيِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَيِّنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَيِّنُ |
| نَحْنُ | نُبَيِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَيِّنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَيِّنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَيِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَيِّنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَيِّنَ |
| نَحْنُ | نُبَيِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَيِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَيِّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَيِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَيِّنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَيِّنْ |
| نَحْنُ | نُبَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَيِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَيِّنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَيِّنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَيَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَيَّنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَيَّنَتْ |
| نَحْنُ | بَيَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَيَّنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَيَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَيِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَيِّنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَيِّنُ |
| نَحْنُ | نُبَيِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَيِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَيِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَيِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَيِّنَ |
| نَحْنُ | نُبَيِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَيِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَيِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَيِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَيِّنْ |
| نَحْنُ | نُبَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَيِّنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَيِّنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَيِّنَّ |