Conjugation of بهل
to be childless and without a husband (of a woman) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَهْل |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَهَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَهَلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَهَلَ |
| نَحْنُ | بَهَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَهَلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَهَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْهَلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْهَلُ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْهَلُ |
| نَحْنُ | نَبْهَلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْهَلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْهَلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْهَلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْهَلَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْهَلَ |
| نَحْنُ | نَبْهَلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْهَلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْهَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْهَلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْهَلْ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْهَلْ |
| نَحْنُ | نَبْهَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْهَلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْهَلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْهَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْهَلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَهَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَهَلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَهَلَتْ |
| نَحْنُ | بَهَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَهَلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَهَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْهَلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْهَلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبْهَلُ |
| نَحْنُ | نَبْهَلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْهَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْهَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْهَلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْهَلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْهَلَ |
| نَحْنُ | نَبْهَلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْهَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْهَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْهَلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْهَلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْهَلْ |
| نَحْنُ | نَبْهَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْهَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْهَلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْهَلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْهَلْنَ |