مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَبْوِيب |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَوَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوَّبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَوَّبَ |
| نَحْنُ | بَوَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوَّبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَوَّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَوِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَوِّبُ |
| نَحْنُ | نُبَوِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَوِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَوِّبَ |
| نَحْنُ | نُبَوِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَوِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَوِّبْ |
| نَحْنُ | نُبَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوِّبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَوَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوَّبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَوَّبَتْ |
| نَحْنُ | بَوَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوَّبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَوَّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَوِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَوِّبُ |
| نَحْنُ | نُبَوِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَوِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَوِّبَ |
| نَحْنُ | نُبَوِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَوِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَوِّبْ |
| نَحْنُ | نُبَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوِّبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوِّبْنَ |