Conjugation of برك
to invoke a blessing Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بُرُوك |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَرَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَرَكَ |
| نَحْنُ | بَرَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَرَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْرُكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْرُكُ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْرُكُ |
| نَحْنُ | نَبْرُكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْرُكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْرُكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْرُكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْرُكَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْرُكَ |
| نَحْنُ | نَبْرُكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْرُكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْرُكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْرُكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْرُكْ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْرُكْ |
| نَحْنُ | نَبْرُكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْرُكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْرُكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُبْرُكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْرُكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَرَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَرَكَتْ |
| نَحْنُ | بَرَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَرَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْرُكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْرُكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبْرُكُ |
| نَحْنُ | نَبْرُكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْرُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْرُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْرُكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْرُكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْرُكَ |
| نَحْنُ | نَبْرُكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْرُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْرُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْرُكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْرُكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْرُكْ |
| نَحْنُ | نَبْرُكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْرُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْرُكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُبْرُكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْرُكْنَ |