Conjugation of بركن
to vulcanize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَرْكَنَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَرْكَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْكَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَرْكَنَ |
| نَحْنُ | بَرْكَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْكَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَرْكَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَرْكِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْكِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْكِنُ |
| نَحْنُ | نُبَرْكِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْكِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْكِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَرْكِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْكِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْكِنَ |
| نَحْنُ | نُبَرْكِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْكِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْكِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَرْكِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْكِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْكِنْ |
| نَحْنُ | نُبَرْكِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْكِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْكِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْكِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْكِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَرْكَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْكَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَرْكَنَتْ |
| نَحْنُ | بَرْكَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْكَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَرْكَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَرْكِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْكِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْكِنُ |
| نَحْنُ | نُبَرْكِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْكِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْكِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَرْكِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْكِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْكِنَ |
| نَحْنُ | نُبَرْكِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْكِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْكِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَرْكِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْكِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْكِنْ |
| نَحْنُ | نُبَرْكِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْكِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْكِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْكِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْكِنَّ |