Conjugation of برشم
to stare at with a piercing gaze; to pull a wry face Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَرْشَمَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَرْشَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْشَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَرْشَمَ |
| نَحْنُ | بَرْشَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْشَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَرْشَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَرْشِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْشِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْشِمُ |
| نَحْنُ | نُبَرْشِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْشِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْشِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَرْشِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْشِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْشِمَ |
| نَحْنُ | نُبَرْشِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْشِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْشِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَرْشِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْشِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْشِمْ |
| نَحْنُ | نُبَرْشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْشِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْشِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْشِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَرْشَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْشَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَرْشَمَتْ |
| نَحْنُ | بَرْشَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْشَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَرْشَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَرْشِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْشِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْشِمُ |
| نَحْنُ | نُبَرْشِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْشِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَرْشِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْشِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْشِمَ |
| نَحْنُ | نُبَرْشِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْشِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَرْشِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْشِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْشِمْ |
| نَحْنُ | نُبَرْشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْشِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْشِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْشِمْنَ |