Conjugation of برقع
to be effeminate, to be a catamite Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَرْقَعَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَرْقَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْقَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَرْقَعَ |
| نَحْنُ | بَرْقَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْقَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَرْقَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَرْقِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْقِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْقِعُ |
| نَحْنُ | نُبَرْقِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْقِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْقِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَرْقِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْقِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْقِعَ |
| نَحْنُ | نُبَرْقِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْقِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْقِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَرْقِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْقِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْقِعْ |
| نَحْنُ | نُبَرْقِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْقِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْقِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْقِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْقِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَرْقَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْقَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَرْقَعَتْ |
| نَحْنُ | بَرْقَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْقَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَرْقَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَرْقِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْقِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْقِعُ |
| نَحْنُ | نُبَرْقِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْقِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْقِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَرْقِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْقِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْقِعَ |
| نَحْنُ | نُبَرْقِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْقِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْقِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَرْقِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْقِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْقِعْ |
| نَحْنُ | نُبَرْقِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْقِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْقِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْقِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْقِعْنَ |