Conjugation of بارك
baː.ra.kato give one's blessing, to consent, to sanction Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُبَارَكَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَارَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَارَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَارَكَ |
| نَحْنُ | بَارَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَارَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَارَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَارِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَارِكُ |
| نَحْنُ | نُبَارِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَارِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَارِكَ |
| نَحْنُ | نُبَارِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَارِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَارِكْ |
| نَحْنُ | نُبَارِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَارِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَارِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَارَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَارَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَارَكَتْ |
| نَحْنُ | بَارَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَارَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَارَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَارِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَارِكُ |
| نَحْنُ | نُبَارِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَارِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَارِكَ |
| نَحْنُ | نُبَارِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَارِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَارِكْ |
| نَحْنُ | نُبَارِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَارِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَارِكْنَ |