Conjugation of بارى
to disagree, to contend Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُبَارَاة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَارَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَارَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَارَى |
| نَحْنُ | بَارَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَارَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَارَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَارِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِي |
| هُوَ / هِيَ | يُبَارِي |
| نَحْنُ | نُبَارِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَارِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَارِيَ |
| نَحْنُ | نُبَارِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَارِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَارِ |
| نَحْنُ | نُبَارِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَارِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَارُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَارَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَارَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَارَتْ |
| نَحْنُ | بَارَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَارَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَارَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَارِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَارِي |
| نَحْنُ | نُبَارِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَارِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَارِيَ |
| نَحْنُ | نُبَارِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَارِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَارِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَارِ |
| نَحْنُ | نُبَارِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَارِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَارِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَارِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَارِينَ |