Conjugation of بادر
to come to mind to, to occur to, to strike (someone) (of an idea or notion) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُبَادَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَادَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَادَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَادَرَ |
| نَحْنُ | بَادَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَادَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَادَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَادِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَادِرُ |
| نَحْنُ | نُبَادِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَادِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَادِرَ |
| نَحْنُ | نُبَادِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَادِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَادِرْ |
| نَحْنُ | نُبَادِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَادِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَادِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَادَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَادَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَادَرَتْ |
| نَحْنُ | بَادَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَادَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَادَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَادِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَادِرُ |
| نَحْنُ | نُبَادِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَادِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَادِرَ |
| نَحْنُ | نُبَادِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَادِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَادِرْ |
| نَحْنُ | نُبَادِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَادِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَادِرْنَ |