Conjugation of بادل
to give in exchange Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُبَادَلَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَادَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَادَلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَادَلَ |
| نَحْنُ | بَادَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَادَلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَادَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَادِلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِلُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَادِلُ |
| نَحْنُ | نُبَادِلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَادِلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِلَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَادِلَ |
| نَحْنُ | نُبَادِلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَادِلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِلْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَادِلْ |
| نَحْنُ | نُبَادِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَادِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَادِلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَادَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَادَلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَادَلَتْ |
| نَحْنُ | بَادَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَادَلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَادَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَادِلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَادِلُ |
| نَحْنُ | نُبَادِلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَادِلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَادِلَ |
| نَحْنُ | نُبَادِلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَادِلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَادِلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَادِلْ |
| نَحْنُ | نُبَادِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَادِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَادِلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَادِلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَادِلْنَ |