Conjugation of اهتجر
to separate oneself from others Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِهْتِجَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِهْتَجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْتَجَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِهْتَجَرَ |
| نَحْنُ | اِهْتَجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْتَجَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِهْتَجَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْتَجِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَجِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْتَجِرُ |
| نَحْنُ | نَهْتَجِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَجِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَجِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْتَجِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَجِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْتَجِرَ |
| نَحْنُ | نَهْتَجِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَجِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَجِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْتَجِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَجِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْتَجِرْ |
| نَحْنُ | نَهْتَجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَجِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَجِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْتَجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْتَجِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِهْتَجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْتَجَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِهْتَجَرَتْ |
| نَحْنُ | اِهْتَجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْتَجَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِهْتَجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْتَجِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَجِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْتَجِرُ |
| نَحْنُ | نَهْتَجِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَجِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْتَجِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَجِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْتَجِرَ |
| نَحْنُ | نَهْتَجِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَجِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْتَجِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَجِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْتَجِرْ |
| نَحْنُ | نَهْتَجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَجِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْتَجِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْتَجِرْنَ |