Conjugation of اهتلك
to put oneself in danger, to act desperately, to rush into danger Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِهْتِلَاك |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِهْتَلَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْتَلَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِهْتَلَكَ |
| نَحْنُ | اِهْتَلَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْتَلَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِهْتَلَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْتَلِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَلِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْتَلِكُ |
| نَحْنُ | نَهْتَلِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَلِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَلِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْتَلِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَلِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْتَلِكَ |
| نَحْنُ | نَهْتَلِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَلِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَلِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْتَلِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَلِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْتَلِكْ |
| نَحْنُ | نَهْتَلِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَلِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَلِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْتَلِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْتَلِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِهْتَلَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْتَلَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِهْتَلَكَتْ |
| نَحْنُ | اِهْتَلَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْتَلَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِهْتَلَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْتَلِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَلِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْتَلِكُ |
| نَحْنُ | نَهْتَلِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَلِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَلِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْتَلِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَلِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْتَلِكَ |
| نَحْنُ | نَهْتَلِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَلِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَلِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْتَلِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْتَلِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْتَلِكْ |
| نَحْنُ | نَهْتَلِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْتَلِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْتَلِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْتَلِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْتَلِكْنَ |