مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْهِزَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْهَزَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَزَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْهَزَمَ |
| نَحْنُ | اِنْهَزَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَزَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْهَزَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهَزِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَزِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَزِمُ |
| نَحْنُ | نَنْهَزِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَزِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَزِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهَزِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَزِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَزِمَ |
| نَحْنُ | نَنْهَزِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَزِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَزِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهَزِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَزِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَزِمْ |
| نَحْنُ | نَنْهَزِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَزِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَزِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَزِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَزِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْهَزَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَزَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْهَزَمَتْ |
| نَحْنُ | اِنْهَزَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَزَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْهَزَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهَزِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَزِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَزِمُ |
| نَحْنُ | نَنْهَزِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَزِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَزِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهَزِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَزِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَزِمَ |
| نَحْنُ | نَنْهَزِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَزِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَزِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهَزِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَزِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَزِمْ |
| نَحْنُ | نَنْهَزِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَزِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَزِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَزِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَزِمْنَ |