مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْهِيَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْهَارَ |
| نَحْنُ | اِنْهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْهَارُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهَارُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَارُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَارُ |
| نَحْنُ | نَنْهَارُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَارُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَارُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهَارَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَارَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَارَ |
| نَحْنُ | نَنْهَارَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَارُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَارُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَرْ |
| نَحْنُ | نَنْهَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَارُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَارُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَارُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْهَارَتْ |
| نَحْنُ | اِنْهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهَارُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَارِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَارُ |
| نَحْنُ | نَنْهَارُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهَارَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَارِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَارَ |
| نَحْنُ | نَنْهَارَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَارِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَرْ |
| نَحْنُ | نَنْهَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَارِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَرْنَ |