مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْعِدَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْعَدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْعَدَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْعَدَى |
| نَحْنُ | اِنْعَدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْعَدَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْعَدَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْعَدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَدِي |
| هُوَ / هِيَ | يَنْعَدِي |
| نَحْنُ | نَنْعَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْعَدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَدِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْعَدِيَ |
| نَحْنُ | نَنْعَدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْعَدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَدِ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْعَدِ |
| نَحْنُ | نَنْعَدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْعَدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْعَدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْعَدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْعَدَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْعَدَتْ |
| نَحْنُ | اِنْعَدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْعَدَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْعَدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْعَدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْعَدِي |
| نَحْنُ | نَنْعَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْعَدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْعَدِيَ |
| نَحْنُ | نَنْعَدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْعَدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْعَدِ |
| نَحْنُ | نَنْعَدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَدِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْعَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْعَدِينَ |