مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْعِطَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْعَطَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْعَطَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْعَطَفَ |
| نَحْنُ | اِنْعَطَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْعَطَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْعَطَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْعَطِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَطِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْعَطِفُ |
| نَحْنُ | نَنْعَطِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَطِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَطِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْعَطِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَطِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْعَطِفَ |
| نَحْنُ | نَنْعَطِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَطِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَطِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْعَطِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَطِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْعَطِفْ |
| نَحْنُ | نَنْعَطِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَطِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَطِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْعَطِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْعَطِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْعَطَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْعَطَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْعَطَفَتْ |
| نَحْنُ | اِنْعَطَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْعَطَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْعَطَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْعَطِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَطِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْعَطِفُ |
| نَحْنُ | نَنْعَطِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَطِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَطِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْعَطِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَطِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْعَطِفَ |
| نَحْنُ | نَنْعَطِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَطِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَطِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْعَطِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْعَطِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْعَطِفْ |
| نَحْنُ | نَنْعَطِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْعَطِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْعَطِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْعَطِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْعَطِفْنَ |