Conjugation of انصب
to be centred, to be focussed Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْصِبَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْصَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْصَبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْصَبَّ |
| نَحْنُ | اِنْصَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْصَبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْصَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْصَبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصَبُّ |
| نَحْنُ | نَنْصَبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْصَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصَبَّ |
| نَحْنُ | نَنْصَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْصَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصَبَّ |
| نَحْنُ | نَنْصَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْصَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْصَبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْصَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْصَبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْصَبَّتْ |
| نَحْنُ | اِنْصَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْصَبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْصَبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْصَبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصَبُّ |
| نَحْنُ | نَنْصَبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْصَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصَبَّ |
| نَحْنُ | نَنْصَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْصَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصَبَّ |
| نَحْنُ | نَنْصَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَبِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْصَبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْصَبِبْنَ |