Conjugation of أنصت
to listen, to hearken, to lend an ear Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنْصَات |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْصَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْصَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْصَتَ |
| نَحْنُ | أَنْصَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْصَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْصَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْصِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِتُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْصِتُ |
| نَحْنُ | نُنْصِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْصِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِتَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْصِتَ |
| نَحْنُ | نُنْصِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْصِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِتْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْصِتْ |
| نَحْنُ | نُنْصِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْصِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْصِتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْصَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْصَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْصَتَتْ |
| نَحْنُ | أَنْصَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْصَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْصَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْصِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنْصِتُ |
| نَحْنُ | نُنْصِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْصِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْصِتَ |
| نَحْنُ | نُنْصِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْصِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْصِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْصِتْ |
| نَحْنُ | نُنْصِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْصِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْصِتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْصِتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْصِتْنَ |