Conjugation of انذأف
to break (of heart) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْذِئَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْذَأَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْذَأَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْذَأَفَ |
| نَحْنُ | اِنْذَأَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْذَأَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْذَأَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْذَئِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذَئِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْذَئِفُ |
| نَحْنُ | نَنْذَئِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذَئِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذَئِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْذَئِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذَئِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْذَئِفَ |
| نَحْنُ | نَنْذَئِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذَئِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذَئِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْذَئِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذَئِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْذَئِفْ |
| نَحْنُ | نَنْذَئِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذَئِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذَئِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْذَئِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْذَئِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْذَأَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْذَأَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْذَأَفَتْ |
| نَحْنُ | اِنْذَأَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْذَأَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْذَأَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْذَئِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذَئِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْذَئِفُ |
| نَحْنُ | نَنْذَئِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذَئِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذَئِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْذَئِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذَئِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْذَئِفَ |
| نَحْنُ | نَنْذَئِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذَئِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذَئِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْذَئِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذَئِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْذَئِفْ |
| نَحْنُ | نَنْذَئِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذَئِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذَئِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْذَئِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْذَئِفْنَ |