Conjugation of اندثر
in.da.θa.rato wither away, to die down, to fall into oblivion Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْدِثَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْدَثَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْدَثَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْدَثَرَ |
| نَحْنُ | اِنْدَثَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْدَثَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْدَثَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْدَثِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَثِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدَثِرُ |
| نَحْنُ | نَنْدَثِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَثِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَثِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْدَثِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَثِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدَثِرَ |
| نَحْنُ | نَنْدَثِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَثِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَثِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْدَثِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَثِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدَثِرْ |
| نَحْنُ | نَنْدَثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَثِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَثِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْدَثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْدَثِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْدَثَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْدَثَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْدَثَرَتْ |
| نَحْنُ | اِنْدَثَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْدَثَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْدَثَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْدَثِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَثِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدَثِرُ |
| نَحْنُ | نَنْدَثِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَثِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْدَثِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَثِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدَثِرَ |
| نَحْنُ | نَنْدَثِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَثِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْدَثِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَثِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدَثِرْ |
| نَحْنُ | نَنْدَثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَثِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْدَثِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْدَثِرْنَ |