Conjugation of اندس
to insert oneself, to creep into, to slip into, to subduct Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْدِسَاس |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْدَسَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْدَسَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْدَسَّ |
| نَحْنُ | اِنْدَسَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْدَسَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْدَسُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْدَسُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَسُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدَسُّ |
| نَحْنُ | نَنْدَسُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَسُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَسُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْدَسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَسَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدَسَّ |
| نَحْنُ | نَنْدَسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَسُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَسُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْدَسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَسَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدَسَّ |
| نَحْنُ | نَنْدَسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَسُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَسُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْدَسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْدَسُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْدَسَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْدَسَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْدَسَّتْ |
| نَحْنُ | اِنْدَسَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْدَسَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْدَسَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْدَسُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَسِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدَسُّ |
| نَحْنُ | نَنْدَسُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَسِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَسِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْدَسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَسِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدَسَّ |
| نَحْنُ | نَنْدَسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَسِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَسِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْدَسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَسِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدَسَّ |
| نَحْنُ | نَنْدَسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَسِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَسِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْدَسِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْدَسِسْنَ |