مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْحِبَاس |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْحَبَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْحَبَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْحَبَسَ |
| نَحْنُ | اِنْحَبَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْحَبَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْحَبَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْحَبِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَبِسُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْحَبِسُ |
| نَحْنُ | نَنْحَبِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَبِسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَبِسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْحَبِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَبِسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْحَبِسَ |
| نَحْنُ | نَنْحَبِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَبِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَبِسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْحَبِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَبِسْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْحَبِسْ |
| نَحْنُ | نَنْحَبِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَبِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَبِسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْحَبِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْحَبِسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْحَبَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْحَبَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْحَبَسَتْ |
| نَحْنُ | اِنْحَبَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْحَبَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْحَبَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْحَبِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَبِسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْحَبِسُ |
| نَحْنُ | نَنْحَبِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَبِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَبِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْحَبِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَبِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْحَبِسَ |
| نَحْنُ | نَنْحَبِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَبِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَبِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْحَبِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَبِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْحَبِسْ |
| نَحْنُ | نَنْحَبِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَبِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَبِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْحَبِسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْحَبِسْنَ |