مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْتِدَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَدَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَدَى |
| نَحْنُ | اِنْتَدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَدَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَدَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَدِي |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَدِي |
| نَحْنُ | نَنْتَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَدِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَدِيَ |
| نَحْنُ | نَنْتَدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَدِ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَدِ |
| نَحْنُ | نَنْتَدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَدَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَدَتْ |
| نَحْنُ | اِنْتَدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَدَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَدِي |
| نَحْنُ | نَنْتَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَدِيَ |
| نَحْنُ | نَنْتَدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَدِ |
| نَحْنُ | نَنْتَدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَدِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَدِينَ |