Conjugation of انتسب
to be related Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْتِسَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَسَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَسَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَسَبَ |
| نَحْنُ | اِنْتَسَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَسَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَسَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَسِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَسِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَسِبُ |
| نَحْنُ | نَنْتَسِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَسِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَسِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَسِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَسِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَسِبَ |
| نَحْنُ | نَنْتَسِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَسِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَسِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَسِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَسِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَسِبْ |
| نَحْنُ | نَنْتَسِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَسِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَسِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَسِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَسِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَسَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَسَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَسَبَتْ |
| نَحْنُ | اِنْتَسَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَسَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَسَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَسِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَسِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَسِبُ |
| نَحْنُ | نَنْتَسِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَسِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَسِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَسِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَسِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَسِبَ |
| نَحْنُ | نَنْتَسِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَسِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَسِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَسِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَسِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَسِبْ |
| نَحْنُ | نَنْتَسِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَسِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَسِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَسِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَسِبْنَ |