Conjugation of أكذب
to cause to lie Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِكْذَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْذَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْذَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْذَبَ |
| نَحْنُ | أَكْذَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْذَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْذَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْذِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْذِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْذِبُ |
| نَحْنُ | نُكْذِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْذِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْذِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْذِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْذِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْذِبَ |
| نَحْنُ | نُكْذِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْذِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْذِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْذِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْذِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْذِبْ |
| نَحْنُ | نُكْذِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْذِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْذِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْذِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْذِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْذَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْذَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْذَبَتْ |
| نَحْنُ | أَكْذَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْذَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْذَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْذِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْذِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكْذِبُ |
| نَحْنُ | نُكْذِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْذِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْذِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْذِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْذِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْذِبَ |
| نَحْنُ | نُكْذِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْذِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْذِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْذِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْذِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْذِبْ |
| نَحْنُ | نُكْذِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْذِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْذِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْذِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْذِبْنَ |