Conjugation of أكرب
to hurry, to hasten, to rush Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِكْرَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْرَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْرَبَ |
| نَحْنُ | أَكْرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْرَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْرَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْرِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْرِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْرِبُ |
| نَحْنُ | نُكْرِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْرِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْرِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْرِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْرِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْرِبَ |
| نَحْنُ | نُكْرِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْرِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْرِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْرِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْرِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكْرِبْ |
| نَحْنُ | نُكْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْرِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْرِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْرِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَكْرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْرَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَكْرَبَتْ |
| نَحْنُ | أَكْرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْرَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَكْرَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكْرِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْرِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكْرِبُ |
| نَحْنُ | نُكْرِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكْرِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْرِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْرِبَ |
| نَحْنُ | نُكْرِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكْرِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكْرِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكْرِبْ |
| نَحْنُ | نُكْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكْرِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَكْرِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَكْرِبْنَ |