Conjugation of اضطرع
idˤ.tˤa.ra.ʕato implore, supplicate, beg, beseech to Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِضْطِرَاع |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِضْطَرَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِضْطَرَعَ |
| نَحْنُ | اِضْطَرَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِضْطَرَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضْطَرِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَضْطَرِعُ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضْطَرِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَضْطَرِعَ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضْطَرِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَضْطَرِعْ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِضْطَرَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِضْطَرَعَتْ |
| نَحْنُ | اِضْطَرَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِضْطَرَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضْطَرِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَضْطَرِعُ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضْطَرِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَضْطَرِعَ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضْطَرِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَضْطَرِعْ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرِعْنَ |