Conjugation of اضطرم
to be enkindled, to flare up Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِضْطِرَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِضْطَرَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِضْطَرَمَ |
| نَحْنُ | اِضْطَرَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِضْطَرَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضْطَرِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَضْطَرِمُ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضْطَرِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَضْطَرِمَ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضْطَرِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَضْطَرِمْ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِضْطَرَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِضْطَرَمَتْ |
| نَحْنُ | اِضْطَرَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِضْطَرَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضْطَرِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَضْطَرِمُ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضْطَرِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَضْطَرِمَ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضْطَرِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضْطَرِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَضْطَرِمْ |
| نَحْنُ | نَضْطَرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْطَرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْطَرِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِضْطَرِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْطَرِمْنَ |