Conjugation of اشتهر
to be known, to be widespread, to be common Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِشْتِهَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِشْتَهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْتَهَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِشْتَهَرَ |
| نَحْنُ | اِشْتَهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْتَهَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِشْتَهَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْتَهِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْتَهِرُ |
| نَحْنُ | نَشْتَهِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْتَهِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْتَهِرَ |
| نَحْنُ | نَشْتَهِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْتَهِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْتَهِرْ |
| نَحْنُ | نَشْتَهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْتَهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْتَهِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِشْتَهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْتَهَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِشْتَهَرَتْ |
| نَحْنُ | اِشْتَهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْتَهَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِشْتَهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْتَهِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْتَهِرُ |
| نَحْنُ | نَشْتَهِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْتَهِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْتَهِرَ |
| نَحْنُ | نَشْتَهِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْتَهِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْتَهِرْ |
| نَحْنُ | نَشْتَهِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْتَهِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْتَهِرْنَ |