مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِشْتِهَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِشْتَهَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْتَهَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِشْتَهَى |
| نَحْنُ | اِشْتَهَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْتَهَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِشْتَهَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْتَهِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِي |
| هُوَ / هِيَ | يَشْتَهِي |
| نَحْنُ | نَشْتَهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْتَهِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْتَهِيَ |
| نَحْنُ | نَشْتَهِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْتَهِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْتَهِ |
| نَحْنُ | نَشْتَهِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْتَهِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْتَهُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِشْتَهَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْتَهَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِشْتَهَتْ |
| نَحْنُ | اِشْتَهَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْتَهَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِشْتَهَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْتَهِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْتَهِي |
| نَحْنُ | نَشْتَهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْتَهِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْتَهِيَ |
| نَحْنُ | نَشْتَهِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْتَهِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْتَهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْتَهِ |
| نَحْنُ | نَشْتَهِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْتَهِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْتَهِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْتَهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْتَهِينَ |