مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِرْتِئَاس |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِرْتَأَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَأَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِرْتَأَسَ |
| نَحْنُ | اِرْتَأَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَأَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِرْتَأَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْتَئِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَئِسُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَئِسُ |
| نَحْنُ | نَرْتَئِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَئِسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَئِسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْتَئِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَئِسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَئِسَ |
| نَحْنُ | نَرْتَئِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَئِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَئِسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْتَئِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَئِسْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَئِسْ |
| نَحْنُ | نَرْتَئِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَئِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَئِسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَئِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَئِسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِرْتَأَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَأَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِرْتَأَسَتْ |
| نَحْنُ | اِرْتَأَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَأَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِرْتَأَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْتَئِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَئِسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَئِسُ |
| نَحْنُ | نَرْتَئِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَئِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَئِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْتَئِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَئِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَئِسَ |
| نَحْنُ | نَرْتَئِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَئِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَئِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْتَئِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَئِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَئِسْ |
| نَحْنُ | نَرْتَئِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَئِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَئِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَئِسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَئِسْنَ |