Conjugation of أرتب
to cause one's ankles to be raised, to stand on the balls of one's feet, to balance, to make firm one's footing Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِرْتَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرْتَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْتَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَرْتَبَ |
| نَحْنُ | أَرْتَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْتَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرْتَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرْتِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْتِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْتِبُ |
| نَحْنُ | نُرْتِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْتِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْتِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرْتِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْتِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْتِبَ |
| نَحْنُ | نُرْتِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْتِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْتِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرْتِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْتِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْتِبْ |
| نَحْنُ | نُرْتِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْتِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْتِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْتِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْتِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرْتَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْتَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَرْتَبَتْ |
| نَحْنُ | أَرْتَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْتَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرْتَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرْتِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْتِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرْتِبُ |
| نَحْنُ | نُرْتِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْتِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْتِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرْتِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْتِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرْتِبَ |
| نَحْنُ | نُرْتِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْتِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْتِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرْتِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْتِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرْتِبْ |
| نَحْنُ | نُرْتِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْتِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْتِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْتِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْتِبْنَ |