Conjugation of احتك
to clash, to rub, to seek contact, to bump Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِحْتِكَاك |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِحْتَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَكَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِحْتَكَّ |
| نَحْنُ | اِحْتَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَكَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِحْتَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْتَكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَكُّ |
| نَحْنُ | نَحْتَكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْتَكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَكَّ |
| نَحْنُ | نَحْتَكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْتَكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَكَّ |
| نَحْنُ | نَحْتَكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَكُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِحْتَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَكَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِحْتَكَّتْ |
| نَحْنُ | اِحْتَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَكَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِحْتَكَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْتَكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَكُّ |
| نَحْنُ | نَحْتَكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْتَكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَكَّ |
| نَحْنُ | نَحْتَكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْتَكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَكَّ |
| نَحْنُ | نَحْتَكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَكِكْنَ |