Conjugation of احتكر
to monopolize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِحْتِكَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِحْتَكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَكَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِحْتَكَرَ |
| نَحْنُ | اِحْتَكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَكَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِحْتَكَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْتَكِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَكِرُ |
| نَحْنُ | نَحْتَكِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْتَكِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَكِرَ |
| نَحْنُ | نَحْتَكِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْتَكِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْتَكِرْ |
| نَحْنُ | نَحْتَكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَكِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِحْتَكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَكَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِحْتَكَرَتْ |
| نَحْنُ | اِحْتَكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَكَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِحْتَكَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْتَكِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَكِرُ |
| نَحْنُ | نَحْتَكِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْتَكِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَكِرَ |
| نَحْنُ | نَحْتَكِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْتَكِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْتَكِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْتَكِرْ |
| نَحْنُ | نَحْتَكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْتَكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْتَكِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْتَكِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْتَكِرْنَ |