Conjugation of أيأس
to lead into giving up hope, to lead into despair Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيئَاس |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَيْئَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَيْئَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَيْئَسَ |
| نَحْنُ | أَيْئَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَيْئَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَيْئَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوئِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوئِسُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوئِسُ |
| نَحْنُ | نُوئِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوئِسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوئِسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوئِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوئِسَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوئِسَ |
| نَحْنُ | نُوئِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوئِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوئِسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوئِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوئِسْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوئِسْ |
| نَحْنُ | نُوئِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوئِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوئِسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَيْئِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَيْئِسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَيْئَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَيْئَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَيْئَسَتْ |
| نَحْنُ | أَيْئَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَيْئَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَيْئَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوئِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوئِسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوئِسُ |
| نَحْنُ | نُوئِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوئِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوئِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوئِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوئِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوئِسَ |
| نَحْنُ | نُوئِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوئِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوئِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوئِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوئِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوئِسْ |
| نَحْنُ | نُوئِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوئِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوئِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَيْئِسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَيْئِسْنَ |